از شر شیطان خلاص شوید!

تا دانه ‏ای نکاشته‏ ای هیچ مراقبت نمی‏ خواهد اما همین‏ که دانه را در زمین کاشتی پیوسته باید مواظبت کنی و آب و کود و سمپاشی بجا و به اندازه و مناسب را فراموش نکنی.

انسان هم همین‏طور است. تا سوی قرآن نیامده و در وادی قرائت و خواندن و به کار بستن آن گامی نزده از ناحیه شیطان در امان است و شیطان هیچ کاری با او ندارد چون همان است که شیطان می‏ خواهد اما همین‏ که پای در این وادی می‏ نهد، هجمه‏ ها و حمله‏ ها و وسوسه ‏ها یکی از پس دیگری در می‏ رسد و اینجاست که:

در پناه لطف حق باید گریخت

و توصیه قرآن کریم نیز همین است:

فاذا قرات القرآن فاستعد بالله من الشیطان الرجیم

"وقتی که قرآن می‏خوانی از شر شیطان دست به دامان خداوند باش"

از این ‏رو گفته‏ اند: یکی از آداب خواندن قرآن کریم استعاذه است.

«استعاذه» از ریشه «عوض» و یا «عیاض» بوده و به معنای چسبیدن و پیوستن است، و به خداوند استعاذه کردن به معنای دست به دامان او شدن است.

و خداوند نیز پناه خواهد داد زیرا که پناه ‏دهنده و ایمنی بخش است.

پس بنابراین استعاذه گفتن نیست بلکه حرکت و اقدام است درست مثل وقتی که رگبار تگرگ بی ‏وقفه می‏ بارد تو نمی‏ گویی پناه می‏ برم به سقف بلکه با شتاب تمام خود را به زیر سقف می‏ کشانی، و این همان معنی استعاذه و پناه بردن است.

پس اگر قرآن کریم می‏ گوید:

هنگام خواندن قرآن استعاذه کن و به خداوند پناه ببر، نه به این معناست که اعوذ بالله بگو، اگر چه گفتن این سخن نیز سنت پیامبر بوده و مستحب است، اما در اینجا منظور آن است که به سوی خداوند حرکت کن و خود را دامن کشان به دامان او برسان.