بازی دنیای کودکان است و غالب تجربیات زندگی کودکان در بازی یادگیری میشود و به عنوان تمرینی برای زندگی آینده محسوب میشود. کودکان همه چیز را بازی میدانند، البته اگر از نگاه یک کودک به زندگی نگاه کنیم ما هم همین نظر را خواهیم داشت، که دنیا بازی و ابزار بازی وسایل درون دنیاست، از همین رو کودکان در هر زمان و مکانی دوست دارند بازی کنند و برای بازی از هر وسیلهای که در اختیارشان باشد استفاده میکنند، چه اسباب بازی باشد، چه آنها آن را اسباب بازی بدانند.
با توجه به این اصل که بازی برای کودکان مانند اکسیژن، امری ضروری و حیاتی است. نباید از بازیگوشی کودکان ناراحت شد
« امام کاظم علیه السلام فرمودند:خوب است بچه در کودکی بازیگوش باشد تا در بزرگسالی بردبار گردد و شایسته نیست که جز این باشد»