از امام صادق (علیه السلام) درباره حدود همسایگی سوال می شود حد همسایگی تا کجاست؟ می فرماید: «اَرْبَعین داراً مِن کُلِّ جانب؛ چهل خانه از هر طرف»
امروزه با گسترش دنیای ماشینى، روابط عاطفى و انسانى مردم با یکدیگر بسیار ضعیف شده به طوری که همسایگان نزدیک کوچک ترین خبرى از یکدیگر ندارند و حتى گاهى پس از چندین سال سکونت در یک محل، هنوز نام همدیگر را نمى دانند. این رویه، از نظر اسلام به شدت مذمت شده و سفارش ائمه معصومین (علیهم السلام) در حق همسایه، گویای اهمیت وظیفه همسایه داری است.
امام علی (ع) مى فرماید: « اللَّهَ اللَّهَ فى جیرانِکُمْ فَإِنَّهُمْ وَصِیَّةُ نَبِیِّکُمْ، مازالَ یُوصى بِهْمِ حَتّى ظَنَنّا اَنَّهُ سَیُورِّثُهُم؛ از خدا بترسید! از خدا بترسید! درباره همسایگان که همواره مورد سفارش پیامبرتان بوده اند. (آن حضرت) به قدرى درباره آنان سفارش مى کرد که گمان مى بردیم، براى ایشان میراثى قرار خواهد داد.»
طبق فرمایش رسول مکرم اسلام (صلی الله علیه و آله ) شیوه رفتار همسایگان با یکدیگر ، در تأمین سعادت و آسایش انسان ها مؤثر است . آن حضرت به یارانش سفارش مى فرمود در جایى مسکن گزینند که بتوانند از نعمت وجود همسایگان شایسته ترى بهره مند شوند.
یکى از اصحاب از ایشان پرسید: اى رسول خدا! تصمیم دارم خانه اى بخرم، به نظر شما کدام محله را انتخاب کنم؟ حضرت بدون آنکه محله خاصى را به او پیشنهاد کند، فرمود: «اَلْجَارُ ثُمَّ الدّارُ، اَلرَّفیقُ ثُمَّ السَّفَر ؛ اول همسایه [را بنگر] سپس خانه [بخر]، ابتدا رفیق [انتخاب کن] سپس سفر [نما] »