وقتی که آن مرد ناصبی، جواب نامه اش را دید، متعجب و حیرت زده گردید به طوری که از هوش رفت.
محمد بن عباس می گوید: ما چند نفر کنار یکدیگر در مورد
مقامات امام حسن عسکری علیه السلام صحبت می کردیم، یکی از ناصبی ها، گفتار ما را
به مسخره گرفت و گفت: «من بدون مرکب، نوشته ای را برای آن حضرت می نویسم، اگر او
پاسخ سؤالهای مرا داد، حقانیت او را می پذیرم.»
پس وی سؤالهای خود را در
نامه ای نوشت، ما نیز مسئله های خود را در نامه ای نوشتیم و به سوی آن حضرت
فرستادیم. امام حسن عسکری علیه السلام پاسخ مسائل همه ی ما را در جواب نامه اش داد
و در نامه ی مربوط به ناصبی، علاوه بر پاسخ به مسائل او، نام او و نام پدر او را نیز
نوشته بود.
وقتی که آن مرد ناصبی، جواب
نامه اش را دید، متعجب و حیرت زده گردید به طوری که از هوش رفت.
پس از به هوش آمدن، حقانیت
امام حسن عسکری علیه السلام را پذیرفت و جزو شیعیان آن حضرت گردید.[1]
پی نوشت
[1] منبع : مناقب آل ابی طالب. عجایب و معجزات شگفت انگیزی از امام حسن عسگری (علیه
السلام)،تهیه و تنظیم: واحد تحقیقاتی گل نرگس،چاپ چهارم،1386،صص503-504.