اگر آدمیان سیره و روش پیامبر(ص) را شیوه ی زندگی خویش سازند، دشواری ها و نابسامانی های سراسر کره ی خاکی و همه ی ساکنان آن رخت برمی بندد، یعنی ...
امام رضا(علیه السلام):واما تفکُره فَفیما یَبقی ویَفنی...
اما تفکر او، درباره ی آنچه فانی می شود ، بود....
اگر آدمیان سیره و روش پیامبر(صلی الله علیه و آله ) را شیوه ی زندگی خویش سازند، دشواری ها و نابسامانی های سراسر کره ی خاکی و همه ی ساکنان آن رخت برمی بندد، یعنی اگر همه ی انسان ها - بویژه آنان که درمراکز قدرت و صاحبان ثروتند - به زودگذرها و فانی ها و زوال پذیرها نیک بیندیشند، و آنها را ماندگار و جاودانه نپندارند، و دل از آنها برگیرند و به آنچه پایدار و ماندگار است فکر کنند و به آنها گرایش داشته باشند، و در راه دستیابی به آنها تلاش کنند ، همه حق کشی ها ، بیدادگری ها، تجاوزکاری ها، سلطه طلبی ها، افزون خواهی ها ،سرمایه اندوزی ها ،لشکرکشی ها، آدم کشی ها و...رخت برمی بندد وجای آنها را گذشت، نوع دوستی، همسان زیستی، برابری وبرادری ،دادگری وحق شناسی ،پاسداری از کرامت انسان ها و...می گیرد.این همه جباران وسرکشان تاریخ که برای منافع مادی و زود گذر و فنا پذیر با هم به نبرد برخاستند، وخون ها ریختند، ولحظه ای به زوال پذیری دنیا وکالاهای آن نیندیشیدند و غروب زندگی ها را ندیدند، و به این همه جنایت ها بر سر زوال پذیرها دست تازیدند.قرآن کریم چه واقع بینانه و زیبا زندگی دنیا را به تصویر کشیده است و از زوال پذیری و زود گذری آن پرده برداشته ،و دنیا طلبان را گرفتار پندهای تا عنکبوتی معرفی کرده است:«بدانید که زندگانی دنیا ( و این جهان) بازیچه وسرگرمی و زیور و فخر فروشی است میان شما ، و افزون خواهی در دارایی ها و فرزندان است، چون بارانی که روییدنی های آن کشتکاران را شگفت زده کند، سپس خشک گردد و از آن زرد بنگری، و آنگاه خس وخاشاکی شود....و زندگانی این جهان جز مایه ی فریب نیست.»پیامبر اکرم (ص) از آموزش های قرآن الهام گرفته بود که به زودگذرها و فناپذیرها نیک بیندیشد، و بدانها ذره ای دل نبندد و به هرچه دنیایی است پشت کند و زندگی جاودان آخرت رابرگزیند؛ زیرا که دلباختن به دنیا وعشق به افزون داری، خاستگاه همه ی کجروی ها ، بیداد گری ها وحق کشی هاست.پیامبراکرم(ص):«حُبُ الدُنیا اَصلُ کُلِ مَعصِیَه و اَولُ کُلِ ذَنبِ...
دنیا دوستی ریشه هر گناه وآغاز هر نا فرمانی (ازخدا) است. ازاین رو پس از پایان برق آسای این دوره از زندگی و مشاهده ی حقایق زندگی پس ازمرگ ، دنیاداران در حسرتی بی مانند و پشیمانی کوبنده فرو می روند وغمی جانسوز هستی آنان را فرا می گیرد که پایان پذیر نیست و کیفری ازآن دردناکتر نیز وجود ندارد.دربرابر این صحنه است که دنیا داران آرزو می کنند ای کاش در دنیا به اندازه ی چیزی داشتیم، و این همه بر سر امکانات زودگذر دنیایی حقکشی نکرده بودیم.پیامبر (ص): هیچ کس از پیشینیان و پسینیان نخواهد بود مگر اینکه روز قیامت آرزو می کند که ای کاش از دنیا بیش از نیاز به اوداده نمی شد.این اندیشه برتر و رهایی بخش ، زمینه اصلی نیکو کاری ، دستگیری و حق مداری است.پیامبر(ص): انسان باید ازدنیای خود برای آخرتش، و از زندگی خود برای مرگش، و از جوانی برای سالخوردگی خود توشه برگیرد.زیرا که دنیا برای شما آفریده شده است و شما برای آخرت.[5]و زندگی پس ازمرگ که فنا پذیر نیست، آغاز می شود وانسان ها از ره آوردهای اندیشه وعمل خود در دنیا بهره برداری می کنند، از این رو پیامبر همواره به این حقیقت می اندیشید و در راستای آن تلاش می کرد. منبع : سیره ی پیامبر به روایت امام رضا(ع) - محمد حکیمی