محّمد رسول الله، مردمی ترین پیامبر خدا، در روی زمین ست. آن گونه یی که او درباره ی مردمان، دادِ سخن می دهد؛ آدم می پندارد که انگار هیچ معیاری جُز "مردم" را در محاسبه ها و کارها و برنامه ها و کم و بیش ها، نباید در نظر بگیرد.
به چند
فراز، از این گونه نگاه و نگرشِ صمیمانه و صریح او، بنگرید:
اَعْقَلُ النّاسِ، اَشَدُّ هُمْ مُداراهً لِلنّاسِ!
[نهج
الفصاحه/ش 358]
عاقل تر از همه ی مردمان، آن کسی ست که با مردمان، بیش تر مُدارا و
نرمخویی کند!
اَلنّاسُ کُلُّهُمْ عَیالُ اللهِ؛
فَاَحَبُّهُمْ لِعَیالِهِ
[همان/ ش
3150]
مردمان زمین، خویشان و کسانِ خُدایند؛
و محبوبتر از همه، در پیشِ خدا، آن کسی ست که برای خویشان و کسان او،
سودمند تر باشد.
اَشَدُّ النّاسِ عَذابَاً لِلنّاسِ فیِ الدُّنْیا، اَشَدُّ النّاسِ
عَذاباً عِنْداللهِ یَوْمَ الْقِیامَهِ
[همان / ش
302]
هر که در نیا مردم را بیش
تر آزار دهد، در روز رستاخیز هم- پیش خدا-
عذاب و آزارش، ازهمه، سخت تر است