همیشه راهی هست /صراط مستقیم، راهبردِ خداییِ آدمی ست

سیر انبیا، در مسیری هماهنگ و همگراست:

اِنَّکَ لَمِنَ الْمُرْسَلیَن، عَلی صِراطٍ مُسْتَقیمٍ                             [قرآن / 36(یاسین)/3 و4]

ای پیامبر، تو هم در جرگه ی همان رسولانی هستی؛ که همه در راهی سرراست و پایدار بودند.

و نماز، همه اش برای همین ست که بگوید: نمی شود نرفت، نمی شود در راه نبود، نمی شود انتخاب نکرد، نمی شود نبود، نمی شود کاری نکرد:

اِیّاکَ نَعْبُدُ، وَ اِیّاکَ نَسْتَعیُن/ اِهْدنِاَ الصِراطَ الُمُسْتَقیَم!                                     [قران : (حمد)/ 5و6]

خدایا، تنها تو را "پرستش" می کنیم؛ و تنها از تو "یاری" می جوییم/ تو خود، راه سرراست و پایدار، به ما بنمای!

صراط مستقیم، راهبردِ خداییِ آدمی ست. صراط مستقیم، همان راهِ راستی ست که هیچ تنگنایی در آن نیست. صراط مستقیم، همان راهی ست که همه ی اقدام های خدا- هم- بر آن ست:

اِنَّ رَبُّکَ عَلی صِراطٍ مُسْتَقیمٍ!

صراط مستقیم، راهکاری راهبردی، برای درآمدن به "راه حل ها" و "راه های تازگی" ست. پیامبر، در نخستین روزهای اقامتش در مدینه، در خطبه یی با مخاطبان، این گونه گفته است:

اَیُّهاَ النّاسُ! فَقَدِمُّوا لِاَ نْفُسِکُمْ... فَمَنِ اسْتَطاعَ اَنْ تَقی وَجْهَهُ مِنَ النّارِ، وَلَوْ بِشَقّ ٍ

مَنْ تَمْرَهٍ فَلْیَفْعَلْ؛

وَمَنْ لَمْ یَجِدْ فَبِکَلِمَهٍ طَیّیَهٍ، فَاِنَّ بَها تُجْزَی الْحَسَنَهُ عَشْرَ اَمْثالِها اِلی سَبْعِمِاتِه ضِعْفٍ!....

                                                                                                            [سیره ی ابن هشام/ به نقل از نهج الفصاحه، ص 655]

آی آدم ها! برخیزیدو ، به راه در آیید و، برای خویشتن کاری بکنید... هر که می تواند، هر چند هم با نیمه یی از خرما، چهره اش را از آتش برهانَد ؛

و هر که، هیچ اقدامی هم، اگر که نمی تواند بکند؛ پس با "گفتاری نیک" در میان آید و، بایک موضعگیری صریح، "راه" را به دیگران هم بنمایاند؛ که آن را هم، ده برابر تا هفتصد برابر پاداش می دهند!...

به طرح های تازه تر بیندیشید. از راه های تازه تر، به راه بیفتید. نترسیدن و، در جا نزدن و، قدمی تازه برداشتن- راه حل هایِ تازه به تازه ی تازگی هاست...