عید ولایت و امامت بر رهروان و عاشقان اهل بیت (ع) مبارک باد.
پیامبر اکرم (ص) پس از گزاردن حج با دیگر مسلمانان از مکه خارج شد و راه مدینه را در پیش گرفتند. حاجیان روز پنج شنبه ، هیجدهم ذی الحجه سال دهم هجری به سرزمین غدیر خم رسیدند. در این جا خداوند بر او وحی کرد که رسالتش را برساند . از اینرو دستور توقف داد : کسانی که جلوتر رفته بودند بازگشتند و عقب ماندگان بدانان پیوستند.
محلی که توقف کرده بودند جایی برای توقف و استراحت نبود ، زیرا هوا به قدری گرم بود که بعضی ها مجبور شدند قسمتی از عبای خود را به زیر پا و طرف دیگر آن را بر روی سر بیفکنند. وقتی همه جمع شدند ، ابتدا نماز ظهر به امامت رسول خدا(ص) اقامه شد آنگاه در میان مردم علی (ع) را به آواز بلندتر نزد خود فرا خواند ، سپس بر فراز منبری که از جهاز شترترتیب داده بودند ، قرار گرفت و با صدای بلند خطاب به جمعیت کرد و فرمود : ای مسلمانان ! تا کنون سه نوبت جبرئیل امین از جانب خداوند برایم وحی آورد که تمام انبیا ی پیش از تو خلفا و جانشینان خود را معرفی کردند و چون در این روز ، ولایت و امامت علی از طرف آفریدگار جهان بر تمام موجودات عالم عرضه شده است ، تو نیز باید ولایت و پیشوایی او را به مردم ابلاغ کنی. در اجرای این فرمان خداوند ، سه مرتبه عذر آوردم تا این که این آیه:"ای پیامبر! آنچه از طرف پروردگارت بر تو نازل شده است ، کاملا (به مردم ) برسان! و اگر نکنی ، رسالت او را انجام نداده ای ! خداوند تو را از (خطرهای احتمالی) مردم ، نگاه میدارد و خداوند ، جمعیت کافران (لجوج) را هدایت نمی کند."(مائده،آیه 67) برمن نازل شد و مرا مامور کرد و بر این امر تاکید کرد تا شما را آگاه کنم که خلیفه و مولا و امیر بعد از من ، این مرد (اشاره به علی (ع)) یعنی پسر عم و داماد من است ، آنگاه دست علی را گرفت و بلند کرد و خصوصیات و مشخصات او را به مردم فرمود. آن حضرت در ضمن سخنانش در حدود هفتاد مرتبه مردم را به عنوان "معاشر الناس" مورد خطاب قرار داد و آنان را از مخالفت با علی ترساند و به عذاب دردناک الهی ترساند و به دوستانش سعادت و سیادت و معصومیت از عذاب الهی مژده داد.
حضرت با سخنان چند ساعته خود حجت را بر مردم تمام کرد و موضوع خلافت را از جانب خداوند به مردم رساند ، پس از آن در حالی که هنوز مردم متفرق نشده و دریایی از جمعیت او را احاطه کرده بودند ، فرشته وحی این آیه را فرود آورد : "امروز ، دین را کامل کردم ؛ و نعمت خود را بر شما تمام نمودم و ...".(مائده ، آیه3)
پس حضرت از اعماق جان فریاد کشید : "الله اکبر" دین کامل و نعمت خداوند اتمام پذیرفت. جبرئیل امین نیز به صورت جوانی زیبا حاضر شد و فرمود: " قسم به خداوند ، مانند امروز ندیدم که با تاکید و اصرار بیشتری برای پسرعمویش پیمانی ببندد که آن را نمی شکند مگر کسی که به خدای بزرگ و رسول گرامی اش کافر باشد ، وای بر کسی که این عقد را بشکند."