آداب سلام کردن (شماره1)

سـلام کـردن مـانـند هر سنّت اسلامی، دارای آدابی است که رعایت آنها، تأثیر آن را بیشتر می کند. برخی از آنها عبارتند از:

سلام کوچکتر به بزرگتر و...

امام صادق علیه السلام می فرماید:

(یسَلِّمُ الصَّغیرُ عَلَی الْکبیرِ وَ الْمارُّ عَلَی الْقاعِدِ وَالْقَلیلُ عَلَی الْکثیرِ)

کوچک به بزرگ سلام کند و رهگذر به نشسته و گروه اندک به گروه بسیار، سلام کند.

افشای سلام

از آنجا که سلام کردن از شعارهای اسلامی است و مسلمانان بدان شناخته می شوند، افشای سلام اهمیت خاصی پیدا می کند.

پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله می فرماید:

(اَلا اُخـْبـِرُکـُمْ بـِخـَیـْرِ اَخـْلاقِ اَهـْلِ الدُّنـْیـا وَ الاْ خِرَةِ؟ قالُوا: بَلی یا رَسُولَ اللّهِ، فَقالَ(ص ) اِفْشاءُ السَّلامِ فِی الْعالَمِ)

آیـا بـه شـمـا خـبـر نـدهـم کـه بـهـتـریـن اخـلاق مـردم دنـیا و آخرت چیست؟ عرض کردند: آری ای رسول خدا(ص )، فرمود: سلام را (که شعار و تحیت بهشتیان است ) در گیتی منتشر کردن.

پاسخ شایسته

هـر چـنـد سلام کننده با آغاز به سلام، بیشترین ثواب را به خود اختصاص می دهد، لیکن طرف مـقـابـل نـیز باید با رعایت ادب و پاسخ شایسته، این شعار اسلامی را پاس دارد. قرآن کریم می فرماید:

(وَ اِذا حُییتُمْ بِتَحِیةٍ فَحَیوا بِاَحْسَنَ مِنْها اَوْ رُدُّوها)

هرگاه کسی به شما سلام کرد، پاسخی نیکوتر دهید، یا همان تحیت را به وی برگردانید.

تساوی در سلام

مـسـلمـان نـبـایـد در سـلام کـردن، تـفـاوتـی مـیـان افـراد از جـهـت دارایـی و فـقـر قـائل شـود، بـلکـه بایستی همه را از این نظر، به یک چشم بنگرد و به آنها بطور یکنواخت و بدون تبعیض سلام کند،

 امام رضا علیه السلام می فرماید:

(مـَنْ لَقـِی فـَقـیـراً مـُسـْلِمـاً فـَسـَلَّمَ عـَلَیهَ خِلافَ سَلامِهِ عَلَی الْغَنِی، لَقِی اللّهَ عَزَّ وَ جَلَّ یوْمَ الْقِیامَةِ وَ هُوَ عَلَیهِ غَضْبانُ)

هر کس با مسلمان تنگدستی رو به رو شود و به او بگونه ای سلام کند که با سلام کردن بر دارا تفاوت داشته باشد، روز قیامت که به دیدار خدا می رود، خدا از او خشمگین است.

پرهیز از افراط و تفریط

نـکـتـه دیـگر میانه روی در سلام است؛ گاهی سلام کردن بقدری همراه با احترام و بزرگداشت افـراد اسـت کـه بـیشتر به تظاهر و ریا و چاپلوسی می مانَد و گاهی نیز به تناسب موقعیت افراد، سلام مناسبی به آنها داده نمی شود که هر دو نارواست و باید به تناسب موقعیت معنوی، عـلمـی و اخـلاقـی هـر کـس بـه او سـلام کـرد. اگـر سـلام فـقـط احـتـرام ظـاهـری بـاشـد و در دل، نـسـبـت بـه مؤ منان ارادت نداشته باشیم؛ این نفاق و دو رویی است و اگر هم به آنها بی اعـتـنایی کرده و در حدّ ارادت قلبی، به شایستگی سلام ندهیم، کوتاهی کرده ایم. پس بهتر است که حدّ هر کسی را مراعات کرده و از افراط و تفریط در سلام کردن بپرهیزیم.

مطلب ادامه دارد...