روز عرفه

نهم ذیحجه را ‏روز عَرَفه گویند. این روز از روزهای مهم برای مسلمانان و از جمله شیعیان است.

عرفه روز نیایش و مناجات با خالق هستی است ؛ چرا که در این روز، درهای رحمت الهی بر روی همه بندگان به ویژه گنهکاران گشوده است و همه گنهکاران در این روز، چشم امید خود را به خدای خود دوخته اند و از دنیا بریده و به خدا نزدیک می شوند.
در این روز دعا به استجابت نزدیک است و هر ناامیدی، امیدوار بر در خانه الهی دست هایش را به دعا باز می کند.

آری باز هم فرصت برای بازگشت انسان به اصل و جایگاه اعلی اولیه‌اش را فراهم می‌کنند، چقدر بزرگوارند و بزرگوارانه رفتار می‌کنند. علیرغم ارتکاب گناهان بسیار و کوتاهی در کردار و گفتار، باز هم می‌خوانند مان، دعوتمان می‌کنند و می‌خواهند همچو شب قدر به ارزش و منزلت خود نائل شویم زیرا در حدیثی از پیشوای ششم شیعیان، امام جعفر صادق علیه السلام آمده است که:
روز عرفه، روزی است که حق تعالی بندگان خویش را به عبادت و اطاعت خود دعوت کرده و از آن سوی، سفره جود خود را برای آنها گسترانیده است. روزی که زائران کوی دوست، با تضرع به درگاه خداوند متعال، خواهان بخشش گناهان و تولدی دوباره می شوند.‏
اما چرا این روز، به روز عرفه مشهور است و یا به بیان دیگر، وجه تسمیه این روز چیست؟
در پاسخ به این سوال می توان گفت؛ عرفات، نام منطقه وسیعى است با مساحت حدود 18 کیلومتر مربع در شرق مکه معظمه، اندکى متمایل به جنوب که در میان راه طائف و مکه قرار گرفته است وزائران بیت ‏الله الحرام در نهم ذى الحجه، از ظهر تا غروب در این منطقه حضور دارند.

در نقلى آمده است که آدم و حوا علیهما السلام پس از هبوط از بهشت و آمدن به کره خاکى، در این سرزمین یکدیگر را یافتند و به همین دلیل، این منطقه «عرفات» و این روز «عرفه» نام گرفته است.

لذا روز عرفه یکی از مهم ترین روزهای ماه ذی الحجه به شمار می‌رود و بنا بر روایات ،امام حسین(ع) دعای عرفه را در چنین روزی در صحرای عرفات به همراه خانواده و برخی از یاران خود، خواندند. و بعد از آن، به سمت کوفه حرکت کردند و در این مسیر بود که به کربلا رسیدند و ماجرای عاشورا رقم خورد.

معنای عرفه روز آشتی با خدا است و حاجی در عرفات به سرزمینی در مکه وقوف پیدا می‌کند و می‌ماند در آنجا و بعدازظهر روز نهم ذی‌الحجه دعا می‌کند و دعاهایی که در آنجا به جا می‌آورد در اصل تقرب پروردگار عالم است.
پیغمبر اکرم (ص) زمانی که ماه رمضان را توصیف می‌کردند فرمودند: که کسی که در ماه رمضان بخشیده نشد ملعون است و باید روز عرفه در سرزمین عرفات حضور پیدا کند و توبه کند و این اهمیت روز عرفه است.
امام صادق (ع) فرموده‌اند: در روز عرفه پروردگار عالم قبل از اینکه به زائرین بیت‌الحرام در سرزمین عرفه توجه کند به زائرین قبر سیدالشهداء توجه می‌کند و خواسته ها و حاجات آنان را می‌شنود. لذا در این روز در روایتی آمده است که اباعبدالله‌الحسین (ع) با اهل و عیال از چادرهای خودشان در عرفات خارج شدند و آمدند و رو به قبله ایستادند، مشغول به دعا شدند و دعای طولانی‌ای را خواندند که این دعا مشهور شد به دعای روز عرفه . شاید عالی‌ترین مضامینی که در مجموعه تاریخ اسلام دنبالش بگردیم در درون دعای عرفه است.
در عصر روز عرفه در سرزمین عرفات پروردگار عالم توبه حضرت آدم را می‌پذیرد به همین خاطر است که این روز را روز آشتی با خدا نامیده‌اند و در چنین روزی توصیه شده به درگاه خدا گریه کنید و از او بخواهید که لطف و رحمت پروردگار عالم شامل حالتان شود.

اگر شخص گناه ‌کاری نتواند در شب‌های قدر،  از قدر و منزلت خود به نحو احسن استفاده کند وبهره گیرد، می‌تواند در این روز (روز عرفه) از رحمت الهی برخوردار گردد.