سلام، اولین کلمه احترامآمیز در برخوردهای اجتماعی است که هیچ زحمت و دردسری برای گوینده آن ندارد، ولی آثار ارزشمند فراوانی دارد. چه بسیار دوستیهای ارزنده و گرانبهایی که در پرتو سلام، آغاز شده است و چه بسیار دشمنیهایی که با سلام گفتن، از بین رفته است.
-1 سلام کردن، مستحب و امری دلخواه است. هرکس میتواند اول سلام گوید و از ثواب آن برخوردار شود.
-2 سلام هفتاد حسنه دارد، شصت و نه تا براى آغازکننده و یک حسنه براى پاسخگو است.
3- هرگاه با تلفن مکالمه می کنید، به محض برقراری ارتباط ابتدا سلام و سپس خودتان را معرفی کنید.
4 - پس از سلام کردن، بسیار کوتاه حال طرف مقابل را بپرسید و اجازه دهید تا وی به شما پاسخ بدهد
-5 به جای سلام کردن از عبارت «خسته نباشید» استفاده نکنید. این جمله بار معنایی خوبی ندارد.
6- در سلام دادن خم شدن به مانند رکوع ، مکروه است.
7- سلام از جمله عوامل نفى نفاق و دورویى و کینه در روابط اجتماعى است لذا همواره از بزرگان دین به ما سفارش شده است.
8- به هر مجلس یا به هر جمعی که وارد می شوید با صدای رسا به همه سلام کنید حتی اگر دارای رتبه و مقام بالایی هستید. چرا که مجموع سن حاضران، به مراتب چندین برابر سن شماست!
-9 سلام کردن به چند گروه استحباب ندارد، مثل کسانی که در حال خوردن یا در حال مسواک زدن هستند.
-10 در سلام کردن از واژههای پارسی استفاده کنید، اما به هیچ عنوان به جای حرکت زبان، سر را به علامت سلام تکان ندهید. این عمل نوعی بی احترامی و کم محلی است.
در ۴۲ آیه از قرآن کریم «سلام» آمده است و در هر جا معانی گوناگونی دارد؛ که ازجمله آنها میتوان به تسلیم شدن، صلح بودن، آرام بودن و درامان بودن اشاره کرد کما اینکه در روایات داریم که "بخیلترین مردم کسانی هستند که به یکدیگر سلام نمیدهند."