معرفت و شناخت امام زمان، امری حتمی و ضروری است، چرا که طبق حدیث نبوی، مرگ کسی که
نسبت به امام زمانش آگاهی ندارد، مرگ جاهلیت است. بنابراین یکی از وظایف یک مسلمان
این است که امام زمانش را بشناسد و در این راه از هیچ کوششی دریغ نورزد. از جمله
کوششها دعا برای شناخت امام از حضرت حق تعالی است که از خدا استعانت بجوید و
بخواهد که معرفت شناخت امام را برای او میسر و مقدور نماید.
در این مورد دعای معروفی است که مرحوم کلینی در کتاب اصول کافی نقل کرده است. در
این دعا پس از درخواست معرفت خدا و معرفت رسول خدا، معرفت امام مسألت می شده و
دستور مواظبت آن به مؤمنان
و منتظران ظهور حضرت داده شده است:
اللَّهُمَّ عَرِّفْنِی نَفْسَکَ فَإِنَّکَ إِنْ لَمْ تُعَرِّفْنِی نَفْسَکَ لَمْ
أَعْرِفْ رَسُولَکَ؛ اللَّهُمَّ عَرِّفْنِی رَسُولَکَ فَإِنَّکَ إِنْ لَمْ
تُعَرِّفْنِی رَسُولَکَ لَمْ أَعْرِفْ حُجَّتَکَ؛ اللَّهُمَّ عَرِّفْنِی
حُجَّتَکَ فَإِنَّکَ إِنْ لَمْ تُعَرِّفْنِی حُجَّتَکَ ضَلَلْتُ عَنْ دِینِی.
اى خدا تو مرا به خود شناسا کن که اگر تو شناسایم به خویش نفرمایى رسولت را نخواهم
شناخت؛ اى خدا تو رسولت را به من بشناسان و گرنه حجتت را نخواهم شناخت؛ خدایا تو
حجتت را به من بشناسان و گرنه از دین خود گمراه خواهم شد.
کسی که شیفته واقعی امام زمان (علیه السلام) است در دعا برای ظهور مولایش اسیر
الفاظ و گرفتار عبارت پردازی نیست، بلکه از عمق جان دعا می کند و با تمام وجود
گمشده اش را می طلبد، تنها زبانش سخن نمیگوید، بلکه قلبش در هجران یار می سوزد،
دلش در فراق محبوب مضطرب است و دیدگانش در انتظار دیدار اشکبار است.
بزرگان دین به دوستان و مومنان
و عاشقان حضرت مهدی دستور مواظبت این دعا را برای همیشه دادهاند، بنابراین میتوان
آن را یکی از وظایف شمرد.
کاش سینهمان صندوق صدقهای شود و
قلبمان سکهای نذر سلامتت !
کاش دردمان همیشه با توسل به تو آرام گیرد و دستمان جز به دعا برای تو به آسمان
نرود ،
کاش انتظار تو زنگی باشد که از نافرمانی ات بازمان دارد !
کاش حال و هوای همیشه دلمان به رنگ نیمه شعبان باشد ...!